گزارش صعود به قله درفک ( جبهه شمالی – ۲۶۰۰ متر ) ۱۰/۶/۱۴۰۲

درفک شمالی…… ۱۴۰۲/۰۶/۱۰

 

سرپرست: زهرا خادمی

راهنما: محمد جواد باقری

نویسنده گزارش: سمیرا عالی

همنوردان: زهرا خادمی. سمیرا عالی. داوود کریم بخش. حجت جعفری. محمد جواد باقری

شکوه و عظمت آسمان و زمین را وقتی که در کوهستانی بهتر در می یابی.آنجا که فروتنانه بر دامنه کوه گام می نهی و دستانت را سایه بان چشمانت می کنی تا دور دست ها ، خط های منظم رشته کوه ها را نظاره گر باشی. به دیواره عظیم و صیقل خورده نگاه می کنی و در شگفتی و شیدایی خلاصه می شوی. مگر این سنگ ها و صخره های خفته در دل کوه و یا آن چین و شکن های منظم و متوالیِ افق های دور در خود چه دارند که این چنین تو را شیدا می کنند. آنچنان شیدا می شوی که با هر گام ، دوباره سر بلند می کنی تا نظاره گر این بی کرانگی زیبا شوی.

من به قداست کوه ها معتقدم ، به پاکی دشت های پای چکاد کوه ها ، من بر چشمه ها ، سنگ ها ، تپه ها و دشت ها و دامنه های آن دست می کشم. هوایش را می بویم و می جویم تمام نشانه های مسیر را تا شاید گوشه ای از این پاکی و عشق در من جریان یابد. آری باید بر ناهمواری های دشت ، سختی سنگ و لطافت چمن زار های دامنه کوه دست کشید. این ها سخت عاشق اند و فراموش نمی کنند گذرت را ، حضورت را … پذیرا باش هر آنچه به تو تقدیم می کنند.

 

 

 

مسیر های صعود به قله ۲۷۳۳ متری درفک: ( دلفک یا دالفک به معنای آشیانه عقاب )

• رایج ترین و نرمال ترین مسیر صعود ، جبهه شرقی می باشد. ( دیلمان – شاه شهیدان – اربناب – درفک )
• جبهه غربی که از دو روستا صعود می شود: یکی مسیر توتکابن – شیرکوه – دشت لارنه – جیرونی – درفک دوم ، مسیر توتکابن – راجعون – جیرونی – درفک
• جبهه جنوب غربی که دارای دو مسیر صعود می باشد: یکی مسیر توتکابن – سی دشت – ییلاق گنجو – درفک و مسیر دوم توتکابن – روستای دفراز – درفک

* مسیر صعود جبهه شمالی که متفاوت از سایر مسیر ها و چالشی تر می باشد و حتما باید دو روزه صعود شود و ارتفاع قله نیز حدود ۱۰۰ متر کمتر از قله تابلو دار می باشد ، قبل از احداث سد از روستای ” شهر بیجار ” ولی بعد از احداث سد از روستای ” براگور”  ( Ber Agur ) از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار این امر ممکن است که البته باید با محیط بانی براگور برای باز کردن دروازه هماهنگی لازم انجام شود.*

گزارش صعود درفک از جبهه شمالی:

روز پنجشنبه در ساعت ۱۹:۱۵ از بندر انزلی با یک ماشین سواری خارج شدیم و مربی گرامی خانم زهرا خادمی و راهنمای برنامه آقای محمد جواد باقری را در رشت سوار کرده و راهی امامزاده هاشم شدیم. پس از هماهنگی با محیط بانی روستای براگور در ساعت ۲۲:۱۷ به دروازه رسیدیم و پس از باز شدن دروازه وارد جاده خاکی منتهی به مبدا صعو شدیم. حدود ۱۸ کیلومتر جاده خاکی منطقه جنگلی را باید طی کنیم تا به روستای ” دویله سرا ” در ارتفاع ۳۶۳ متری با مختصات جغرافیایی    و  برسیم. در ساعت ۲۳:۴۰ به دویله سرا رسیدیم و قرار شد استراحت کوتاهی کرده و نیمه شب حرکت کنیم. در تاریکی نیمه شب و در ساعت ۰۰:۱۰ جمعه پیمایش را آغاز کردیم. مسیر جنگلی و بکر می باشد و به دلیل تاریکی شب گام آهسته تر بود. دو عبور از رودخانه در ابتدای مسیر داریم که رودخانه اول تقریبا راحت و رودخانه دوم در سه کیلومتری دویله سرا در ارتفاع ۴۰۰ متری و با مختصات جغرافیایی  و  می باشد. پس از گذر از رودخانه پاکوب را ادامه می دهیم. مهتاب را بالای سر داشتیم و در هوای مطبوع شب از زیبایی های پیمایش در جنگل بهره می بردیم. در این منطقه از همان جنگل اول مسیر تا مسیر نهایی به قله دارای حیوانات وحشی از جمله گراز ، خرس و پلنگ می باشد. به دلیل بارندگی دو شب قبل در بسیاری از نقاط رد و پای خرس و پلنگ کاملا مشهود بود.

 

پس از هفت کیلومتر پیمایش به یک چشمه فصلی در ارتفاع ۱۰۴۳ متری با مختصات جغرافیایی  و  می رسیم. آسمان در حال روشن شدن بود. کمی بالاتر به یک چشمه دائمی در ساعت ۵:۴۴ در ارتفاع ۱۰۹۲ متری با مختصات جغرافیایی  و  می رسیم.

 کم کم زیبایی های مسیر جنگلی قابل رویت شد و دیواره عظیم درفک در روبرو نمایان گشت. در جنوب شرقی و پای دیواره ، کفتر خانی در چمن زار سبزِ بی بدیل می درخشید. بعد از ده کیلومتر پیمایش در ساعت ۶:۵۰ به ” تی تی سرا ” ( کلبه آقا و خانم سلطانپور ) در ارتفاع  1350 متری با مختصات جغرافیایی  و  رسیدیم.

 در صحبت با مرد جوان آنجا متوجه شدیم که پسر آقای سلطانپور می باشند و پدر به رحمت خدا رفته و مادر هم در شهر به سر می برند. ( برای من خاطرات ده سال پیش تداعی شد که در این کلبه شب مانی کردیم و صبح برای صعود راهی شده بودیم. )

پس از مشورت بین خودمان که از مسیر شکاف غربی برویم یا اشتنیف در جنوب شرقی، به این نتیجه رسیدیم که از شکاف صعود کرده و از اشتنیف – کفتر خانی برگردیم. ( از تی تی سرا و مسیر شکاف تا قله حدود ۴ کیلومتر و تی تی سرا – کفتر خانی – اشتنیف – قله حدود ۸ کیلومتر است. ) به دستور سرپرست تا ساعت ۸:۰۰ برای استراحت و صرف صبحانه وقت گذاشته شد. در منطقه تی تی سرا و داخل کلبه آنتن دهی تلفن همراه موجود بود. از آفتاب و گرمای آن در حال استفاده کردن بودیم ولی باید از این دشت زیبا خداحافظی می کردیم و به راه طولانی خود ادامه می دادیم.

 شکاف پر بود از تخته سنگ های ریز و درشت که با علف و بوته های خار پوشانده بود. معلوم بود که در سال های اخیر رفت و آمدی صورت نگرفته. خلاصه شکاف پر شیب با بوته های خار را طی کردیم و به جنگلی پر شیب در بالا دست رسیدیم.

 هیج کجا پاکوب مشخصی وجود نداشت و ما پشت راهنما در جهت قله در حال بالا کشیدن از شیب با گرفتن بوته ها و تخته سنگ های مسیر بودیم. سر انجام به مکان امن و آباد تری رسیدیم که در پشت ما دریاچه شهر بیجار به وضوح نمایان بود.

در ساعت ۱۲:۲۰ پس از طی ۱۲٫۸ کیلومتر به دشت صخره ای زیر قله به مختصات جغرافیایی  و  رسیدیم. ارتفاع حدود ۲۲۲۹ متر بود. دشت به سنگ ها و صخره های زیبا مزین بود و قابل گفتن است که در اردیبهشت ماه پر از گل های زرد و آبی می شود. با نمای دریاچه و سد عکس گرفته و راهی قله شدیم.

 سر انجام پس از طی ۱۴ کیلومتر در ساعت ۱۳:۱۵ به قله شمالی درفک در ارتفاع حدود ۲۶۰۰ متری با مختصات جغرافیایی  و  رسیدیم. خوشحال از این صعود پر چالش و سخت مشغول استراحت شدیم.

 ساعت ۱۴:۰۰ و زیر آفتاب داغ ظهر به راه افتادیم. خانه های کاسه درفک و دو برکه آب کنار هم از بالا بسیار چشم نواز بودند.

 منطفه تقریبا شلوغ بود و ماشین های آفرود هم در منطقه حضور داشتند. پس از طی حدود ۳ کیلومتر از قله در ساعت ۱۵:۵۰ به ابتدای تنگه اشتنیف برای فرود رسیدیم. مختصات جغرافیایی آن  و  می باشد. ( تا این جا حدود ۱۷ کیلومتر پیمایش )

تنگه یا دهلیز را پایین کشیده و وارد دشت پر شیب منطقه شدیم و پس از حدود یک کیلومتر به چشمه اشتنیف که در کنار تک درختی زیبا در بالادست کلبه ها بود رسیدیم. ( ارتفاع حدود ۲۰۸۸ متر و مختصات جغرافیایی آن  و  می باشد. )

آب همه ما به اتمام رسیده بود و خلاصه یک دل سیر آب خورده و بطری ها را از آب خنک آنجا پر نمودیم. استراحتی کرده و راهیِ کفتر خانی شدیم. برای رسیدن به کفتر خانی ، باید یک دهلیز با شیب تند را پایین کشید و روی پاکوب مشخص جنگلی به منطقه رسید.پس از پیمایش حدود ۲ کیلومتر از منطقه اشتنیف در ساعت ۶:۲۰ به دشت سرسبز کفتر خانی رسیدیم. ( حدود ۲۰ کیلومتر تا اینجا ) کمی بالاتر یک لار آب در مختصات جغرافیایی  و  وجود دارد. بدون توقف به سمت تی تی سرا حرکت کردیم. هوا رو به تاریکی بود و ما در ساعت ۱۹:۰۵ به تی تی سرا و کلبه سلطانپور رسیدیم. چراغ پیشانی ها را هم زده بودیم و در آنجا با استقبال گرم خانواده سلطانپور مواجه شدیم. عروس خانواده با چای از ما پذیرایی کرد و این چای به همه ما انرژی دوباره بخشید. پس از صرف چای توسط میزبان مهربان و خداحافظی با خانواده سلطانپور در ساعت ۲۰:۰۰ به سمت پایین حرکت کردیم. در طول مسیر برگشت استراحت های کوتاهی داشتیم و به دلیل کم خوابی کند بودیم. سر انجام در ساعت ۲:۴۳ بامداد شنبه به دویله سرا و کنار ماشین رسیدیم و یک صعود سخت و چالشی را به سلامت به پایان رساندیم.

 

 

*کل پیمایش بر اساس جی پی اس آلپاین: حدود ۳۳ کیلومتر ( استراوا ۳۶ کیلومتر ثبت کرد. ) *

*مدت زمان پیمایش رفت و برگشت با احتساب زمان های استراحت: ۲۶ ساعت و سی دقیقه ( Total Time )*

* از این ۲۶ ساعت و سی دقیقه حدود ۱۲ ساعت و سی و هفت دقیقه برای توقف ها ثبت شده*

*صعود یک روزه این مسیر به هیچ وجه توصیه نمی شود.

جهت دریافت فایل گزارش و فایل جی پی اس روی لینک های زیر کلیک نمایید 

گزارش درفک شمالی —– ۱۰-۰۶-۱۴۰۲ 

فایل جی پی اس درفک شمالی